Probleemstelling
Als belastingen heffen een internationale wedstrijd was dan zou België jaar na jaar op het hoogste schavotje prijken en ook torenhoog boven de andere landen uitsteken.

Hetzelfde geldt voor het overheidsbeslag in ons landje.

Komt er nog bij dat onze overheid de onbetwiste kampioen is op het vlak van navelstaren en halve maatregelen zodat het licht aan het einde van de tunnel nog lang niet in zicht is. Integendeel. De belastingen blijven maar stijgen en ook de administratieve rompslomp neemt nog toe. Gelukkig staan we met z’n allen tegenwoordig langer in de file zodat we extra tijd hebben om alles eventjes te laten bezinken…

Merk op:

Overheidsbeslag zijn alle uitgaven van de staat, zowel die voor de werking van zijn ambtenarij, de sociale uitgaven, rentelasten, subsidies aan bedrijven, enz. ofwel datgene dat de staat weer in de maatschappij en de economie pompt.

Belastingdruk is de verhouding van alle belastingen tot het BBP. Belastingen staan aan de inkomstenzijde van de rekeningen van de staat, niet aan de uitgavenzijde.

BRON: http://www.dewereldmorgen.be/tags/overheidsbeslag


Pas op, er worden wel degelijk beleidsdaden gesteld. Heel veel zelfs. Alleen komen die meestal ten slechte in plaats van ten goede. Zo grossiert onze Staatssecretaris voor Fraudebestrijding met veel enthousiasme in nieuwe tijdrovende formaliteiten voor onze ondernemers. Voor bouwvakkers bijvoorbeeld moet nu de juiste werf gemeld worden (op straffe van persoonlijke objectieve aansprakelijkheid van de werkgever), voor economisch werklozen dient nu iedere maand de eerste dag van de werkloosheid geregistreerd...

Ook nieuw is het compleet willekeurig viseren van bepaalde groepen zelfstandigen en ondernemers: de kleinere (spaar)banken middels de bankentaks (zie ‘Focus’ – ‘Bankwezen’), de horeca-uitbaters middels de geregistreerde kassa met blackbox (zie ‘Focus’ – ‘Horeca’)…

Advocaten, boekhouders, fiscalisten en notarissen (die volgens SP.a overigens niet langer noodzakelijk zijn) dreigen dan weer te bezwijken onder de enorme werklast die onduidelijke wetswijzigingen en gebrekkige of zelfs ontbrekende communicatie dienaangaande met zich meebrengen. Probeer dan nog maar eens om een wettelijke deadline te halen of een wettelijk correct advies te verstrekken.

Wat mij verder ook tegen de borst stoot, is het sluipenderwijs liquideren van ‘het recht op de keuze voor de minst belaste weg’. Fraudebestrijding is er telkens als de kippen bij om te demoniseren (“agressieve belastingontwijking”) en fiscale aanslagen te vestigen die gebaseerd zijn op eigen weinig consequente interpretaties van de (veel te) vele complexe wetteksten.

Het weze duidelijk dat onze overheid kiest voor het “bashen” van onze loontrekkenden, zelfstandigen en ondernemers om zo tot een correcte inning van de belastingen te komen. Nochtans wist de Amerikaanse econoom Arthur Laffer in de jaren ’80 al dat een overheid er beter aan doet om een omgeving te creëren waarin vrij ondernemerschap en vrije concurrentie kunnen floreren. Een parel van een opvatting die in België bij de zwijnen lijkt beland…

Verder leert zijn Laffercurve ons dat er een optimaal toptarief inzake belastingen bestaat. Eenmaal dit optimum bereikt is, leidt een verdere verhoging van het tarief juist tot een daling van de belastinginkomsten voor de Staat. Dit omdat men de prikkel tot werken en ondernemen vermindert en zodoende sociaal profitariaat, belastingontwijking en zelfs fraude in de hand werkt. Wie heeft als fiscalist nog nooit de vraag gekregen om een keertje uit te rekenen of het niet interessant zou zijn om de meewerkende echtgenoot even te laten stempelen zodat de twee kleinsten niet meer naar de kinderopvang moeten (als men er al één vindt)? Want de kost van die opvang versus wat men netto meer verdient door te gaan werken…

Ter info: Open VLD zette de filosofie van Laffer reeds om in de praktijk, o.m. door de tarieven voor schenkingen fors te verlagen en de registratierechten op de aankoop van vastgoed drastisch terug te schroeven. In de jaren die volgden op het invoeren van deze maatregelen stegen de belastinginkomsten!

Oplossing
Wij moeten werk maken van een KISS-PACT (KISS = Keep It Short and Simple) met alle burgers en ondernemingen van dit land. Ik denk hierbij aan een uniek technologisch platform dat over alle sectoren heen een witte economie bewerkstelligt en – bij wijze van tegenprestatie – onmiddellijk resulteert in een eenvoudiger belastingstelsel en een verlaging van de belastingdruk tot het Europese gemiddelde. Binnen een termijn van hoogstens 2 jaar moeten alle zwarte circuits (zowel sociaal als economisch) technisch onmogelijk zijn en moet onze overheid effectiever en efficiënter opereren.

Begint u spontaan “What a day for a daydream” te neuriën? You shouldn’t. De technologie voor het voorgestelde platform bestáát. Het is enkel een kwestie van prioriteiten stellen.

Gaan we er nog een keer 500 dagen over leuteren of gaan we er eens werk van maken?

Het spreekt voor zich dat deze technologische oplossing de privacy van iedere burger moet en zal respecteren. Maar – en dat is een extra troef – zij zal deze ook láten respecteren en wel door de huidige op afgunst gestoelde “verklikcultuur” totaal overbodig te maken.

Enkele eenvoudige voorbeelden hieromtrent:

Merk op dat de tekst over de probleemstelling veel langer is dan de tekst over de oplossing. Dat komt omdat de problemen nodeloos complex zijn en de oplossing eigenlijk zeer eenvoudig is. Maar… men moet het WILLEN ZIEN en DURVEN DOEN!